แล้วความหวังก็ชนะความกลัว
แม้ม่านหมอกสลัวยังคลุมอยู่
ดวงตาปีศาจยังเฝ้าดู
แข็งขืนรับรู้คลื่นสายธาร

สายธารแห่งการเปลี่ยนแปลง
ครั่นคลื่นริ้วแรงเร่งเปลี่ยนผ่าน
ไม่เอาเก่าเกินอันเนิ่นนาน
ศักดินาสามานย์อันโสมม

เหล่าหล้าประกาศถึงสวรรค์
กาลปัจจุบันคายห้อมห่ม
ละอดีตปลักปลอมอันจ่อมจม
เสรีนิยมล้มอนุรักษ์

เมื่อหวังก่อเกิดและเติบกล้า
จึงหวังวาดว่าจะมั่นหลัก
ยอมรับจบศึกไม่ฮึกฮัก
ก้าวเดินพ้นปลักแห่งความกลัว

เถิดช่วยกันปั้นหวังให้รางชาง
สานสรรค์เส้นทางล้างทึบทั่ว
ปัดเป่าม่านหมอกอันมืดมัว
ล้างสลัวอำนาจอันเหนือรัฐ

และเมื่อนั้น
จะถึงวันธงชัยโบกสะบัด
สิ้นสุดอุบาทว์ปฏิวัติ
ฟ้าสีทองผ่องชัดประเทศนี้