ทำไมยังไม่กลับบ้านคนงานเอ๋ย
ญาติพี่น้องไม่มีเลยหรือไฉน
หรือว่าถ้ากลับมามือเปล่าปวดร้าวใจ
ไม่มีอะไรมาให้ติดไม้ติดมือ
หนี้สินผ่อนผันไว้ยังไกลหมด
ผ่อนรถผ่อนบ้านการยึดยื้อ
ตั้งใจไปตายดาบหน้าว่าซื่อ ๆ
ใช่ด้านดื้อถือดีไม่มีกลัว
กลับไปได้ค่าแรงไม่แพงเท่า
เมื่อไหร่เล่าหนี้จะสิ้นเหากินหัว
รถถูกยึดแน่ ๆ เหลือแต่ตัว
ความเป็นผัวเป็นพ่อยิ่งท้อใจ
กลายเป็นคนของโลกโชคร้ายเหลือ
ลูกจ้างยิวตายเป็นเบือเหยื่อยิงใส่
เกิดมาจนทนทำงานจากบ้านไกล
ชื่อเสียงไทยได้ดังโด่งโยงสงคราม
เรื่องร้ายเกิดไกลบ้านหลายพันกิโล
แต่เราโกอินเตอร์เผลองุ่มง่าม
เชื้อสายสวนไร่นามาตุคาม
มาอยู่ตามทะเลทรายหมายค่าแรง
มาจากประเทศที่ทหารชำนาญอำนาจ
เป็นรัฐราชการฐานเข้มแข็ง
คุกแน่นคนเดือดร้อนนอนตะแคง
ค้ายาแข่งขันกันมันพารวย
ผองเราคือแนวหน้าผู้กล้าตาย
ทำรายได้เข้าประเทศเจอเหตุม้วย
แม้ต้องตายกลายเป็นผีดีเลิกซวย
กับหายป่วยโรคจนพ้นเสียที
จะอย่างไรก็ไม่กลับดับความฝัน
ช่างหัวมันถ้าจะตายกลายเป็นผี
คุ้มค่าเหนื่อยแม้เสี่ยงภัยรายได้ดี
รอดชีวีกลับไปภูมิใจเอย.
![สแกน QR Code เพื่อร่วมบริจาคเงินให้กับประชาไท](https://img.pct.fyi/uploads/big/50cd36632778858506956587c3cd91f7.png)
ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)