เมื่อเหล่าชาวสวรรค์บนชั้นฟ้า
เจรจาหลอมรวมเรียงร่วมขั้ว
ผลประโยชน์แบ่งปันกันลงตัว
หมอกมืดมัวก็ขึงขอบคลุมครอบเมือง
รออรุณเบิกฉายรายเรียวรุ้ง
รอวันพรุ่งงามงดมาปลดเปลื้อง
ขับมืดมิด อึดอัด ความขัดเคือง
กลับต่อเนื่องสืบทอดตลอดแนว
สิทธิ์เสรีที่หวังไว้ก็ไร้หวัง
ที่ถูกขังหวังปล่อยลับลอยแผ่ว
ประนีประนอมคลายคลี่ไร้วี่แวว
ยังต่อแถวบดบี้ไล่บีฑา
หวังกฎหมายใช้ทั่วตามตัวบท
แต่กฎหมายยังหมายกดหมดสิ้นค่า
เมืองในหมอกอำนาจฟาดศักดา
ไว้ชีวิตหรือเข่นฆ่าตามอารมณ์
ใครติต้านตายทั้งเป็นให้เห็นชัด
ศิโรราบเป่าปัดที่รัดข่ม
ต้องสรรเสริญซึ้งสะอื้นชูชื่นชม
อุปโลกน์โง่งมชมกันไป
อาจดูเหมือนพัฒนาก้าวหน้ายิ่ง
แต่ความจริงดักดานเกินขานไข
ยังอยู่ยุคอยุธยาอ่าวิไล
ฟ้าสีทองผ่องอำไพไร้ที่ยืน
เราต่างเห็นตรงกันว่ามันผิด
ความถูกต้องหมดสิทธิ์คิดแข็งขืน
หวังทั้งหมดอดทนท้นกล้ำกลืน
มิอาจฝืนหมอกอำนาจขึงพาดเมือง
![สแกน QR Code เพื่อร่วมบริจาคเงินให้กับประชาไท](https://img.pct.fyi/uploads/big/50cd36632778858506956587c3cd91f7.png)
ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)