บางประวัติศาสตร์เงียบงัน
เหมือนจะเก็บไว้ให้คนรุ่นนั้นโดดเดี่ยว
กระดาษบันทึกซีดเซียว
ฉีกให้คนกินเคี้ยวตามกาลเวลา

บางประวัติศาสตร์ไม่แมส
พยับแดดมีเงามืดอุดมพรืดกังขา
บางประวัติศาสตร์ไม่เป็นของประชา
ฝากไว้ในเดือนตุลาอันเลือนราง

บางประวัติศาสตร์แสนเศร้า
รอยปืนเขม่าฆาตกรมิเคยกระจ่าง
แววตาคนรอดหวิวว้าง
เหลือคนสะสางประวัติศาสตร์เท่าที่พอทำ

บางประวัติศาสตร์คงอยู่
ภาพฟาดเก้าอี้หดหู่ฉายซ้ำซ้ำย้ำกระหน่ำ
เรื่องสมคบคิดทฤษฎีทวีกรรม
รอยยิ้มหลอนหัวเราะร่ำเด็กน้อย

บางประวัติศาสตร์ฝืนใจลืม
มิอาจปลาบปลื้มเลือดเย็นเสื่อมถอย
เราฝากคนบางคนแกะรอย
เรียงร้อยเป็นตำนานผ่านสหัสวรรษ

บางประวัติศาสตร์มีอยู่จริง
เรื่องบ้านเมืองไม่หยุดนิ่งอิงข้อจำกัด
เรื่องอนาคตอีกสารพัด
อย่าร้อยรัดจัดเป็นวงล้อเดิมเดิม

ประวัติศาสตร์อีกสารพัด
ฤๅวนลูปประหารประหัตวงล้อเดิม ?