ภายในเรามีเสืออยู่สองตัว
ตัวหนึ่ง
กินนอน - หลับฝันถึงดวงดาราในจักรวาล
อีกตัวหนึ่ง
ผอมโซ - หิวกระหาย
ต้องการซอกถ้ำเพื่อพักร่างเดินทางต่อ
ไม่มีความสมดุลใดก้าวข้ามมิติของสองฟากฝั่ง
ดำรงอยู่เช่นนั้นตั้งแต่อดัมฝ่าฝืนคำสั่งพระเจ้า
การเงียบเชียบของเสือตัวแรก
เพราะกลัวการเปลี่ยนแปลง
ข้ารู้ - ใครๆ ก็ต้องการตื่นมาพร้อมกับหมู่ดาวอันสวยงาม
ในสถานการณ์ปกติ
หากวันใดลูกๆ ของเนบิวลาหายไป
วันนั้นเสือคงสิ้นลาย
ไม่สิ - เสือต้องสิ้นใจ
การต่อสู้ดิ้นรนของเสือตัวที่สอง
มิใช่การก้าวร้าวหรือเกเร
ข้ารู้ - ใครๆ ก็ต้องการทำความฝันให้เป็นจริง
หากวันใด เสือตัวนี้ไปสู่ทุ่งทองแห่งชีวิต
มันคงกำหราบความกระหาย ความหิวโหยให้สิ้นซาก
จากนั้นมันจะเข้าไปสวมรอยชีวิตของเสือตัวแรก
เป็นเช่นนี้เสมอมา
เราต่างหลับฝันถึงคนอื่น
ทั้งน่าสนุก และน่าพรั่นพรึงที่สุด
หากวันหนึ่งเรามือบอน
ปลดปล่อยพันธนาการพยัคฆ์ร้ายออกมา
แล้วนั่งดู
สัตว์ลายพาดกลอนทั้งสองกัดกัน.
