1
ดั่งอสูรแทรกเมฆมาเสกฝุ่น
พ่นลมหมุนอุ่นฟ้าน่าอึดอัด
ทุกเรือนเหย้าเขาขุนฝุ่นพลิ้วพัด
ผงอณูแน่นขนัดมัดปอดลม

ฝนอำลาอากาศดั่งคาดคิด
ใช้ชีวิตชีวาว่าขื่นขม
มีฝุ่นมวลม้วนหมอกหลอกสูดดม
หนาวซ่อนคมข่วนผิวสยิวร้าย

นครคน ชนบท ทั้งหมดสิ้น
ฝุ่นพรางถิ่นกลิ่นเถ้าเผาควันถ่าย
วังวนฝุ่นคุ้นที่ไม่คลี่คลาย
คนเขยื้อน เมืองขยาย มาหลายปี

ฝากชะตาอากาศสะอาดชื่น
คือฐานพื้นอื่นใดในวิถี
คือพื้นฐานผ่านชีวิตสิทธิเสรี
อากาศดีมีได้ใช่บงการ

กี่ประกอบครอบงำกรรมผลิต
กี่เพลิงพิษเผาไร่พงไพรผลาญ
กี่ประเทศ กี่ประทุษ รัฐประทาน
กี่เหตุผลพิสดารนับวารวัน

2

เรากลายเป็นเครื่องฟอกอากาศฝุ่น
วิถีทุน วิถีโลก โศกคัดสรร
ร่างกายคือไส้กรองของฝุ่นควัน
วิญญาณกลั่นผงตะกอนตอนค่ำเช้า

ยถากรรมทำใจไม่หยุดหย่อน
ต่างผัดผ่อนก่อนสุขก็กลืนเศร้า
หนักน้ำตาพร่ามัวกลัวฝุ่นเบา
ลมหายใจออกเข้าเอาปลอมปน

เห็นฝุ่นควันเคว้งคว้างอย่างม่านหมอก
คนกลับกลอก ฟ้าหลอกกลับ ดับหมองหม่น
ลมหายใจไม่เป็นเช่นของตน
ร่วมแตกหน่อต่อผลวิบากกรรม

ลมหายใจไขว่คว้ามาสู่ตน
คงไม่พ้นซื้อขายธุรกรรม.

(ผ่อนอากาศสบาย 0%)