คือแรงงาน กร้านเหน็ดเหนื่อย และเมื่อยล้า
ทุ่มแรงใจ กายา พาสรรพสรร
สร้างประเทศ ยกระดับ นานนับวัน
หยดหยาดเหงื่อ เพื่อทุกท่าน นั้นสุขสบาย
 

จะหาเสียง เพียงคะแนน หมื่นแสนให้
รับปากไว้ กลับไม่ทำ ระยำฉิบหาย
ค่าครองชีพ ถีบสูงขึ้น ใกล้อดตาย
ค่าแรงขั้นต่ำ ขึ้นให้ไม่ได้ เกรงนายทุน
 

วันแรงงาน ผ่านบรรจบ ครบกี่รอบ
ก็ไร้ซึ่ง ถึงคำตอบ ให้ใจอุ่น
เพียงรายได้ พอจ่ายใช้ ไม่เจือจุน
เนรคุณ ทุกคะแนน ของแรงงาน
 

ตื่นเถิดผอง น้องพี่ ผู้ใช้แรง
ไม่เปลี่ยนแปลง แผงโครงสร้าง บริหาร
ก็เวียนวน บ่นเรียกร้อง ชั่วกัปกาล
ความเจ็บปวด ที่ยาวนาน แรงงานไทย