รายงานพิเศษ: กางเกงในแบรนด์ ‘Try Arm’ ตัวแรก จากสองแขนแรงงานผู้ไม่ยอมแพ้

 

  

 

ลูกๆ ของแรงงานหญิงมีมุมกิจกรรมวาดรูปในยามว่าง และบรรดาแม่ๆ อยากให้นักศึกษาหรือนักกิจกรรมมาทำกิจกรรมหรือสอนหนังสือเด็กแก๊งค์นี้ที่มีราวสิบกว่าคน (อนุบาล-ป.6) ซึ่งกำลังปิดเทอม ว่าง และซนเป็นลิง

 

ใต้ถุนตึกกระทรวงแรงงานวันนี้แลไปแล้วคล้ายใต้ถุนตึกกิจกรรมนักศึกษา เพราะมันเต็มไปด้วยป้ายรณรงค์ต่างๆ สัมภาระ และผู้คนกลุ่มใหญ่ที่กระจายตัวทำกิจกรรมนั่นนี่กันอย่างคึกคัก ต่างก็แต่ในช่วงดึกจะมีมุ้งหลากสีกางกันเป็นดอกเห็ดเต็มพื้นที่ด้วย

พวกเธอ คือกลุ่มคนงานจากสหภาพแรงงานไทรอัมพ์ฯ ผู้จัดทำชุดชั้นในไทรอัมพ์, วาเลนเซียน, สล็อกกี้, อาโมฯ สหภาพฯ นี้มีชื่อเสียงลือเลื่องในแง่ของการรวมกลุ่มที่เข้มแข็งยาวนานมาตั้งแต่ปี 2523  และนับเป็นขบวนการแรงงานที่ ‘ดื้อรั้น’ ที่สุดอีกกลุ่มหนึ่งในประเทศไทย
 
หลังจากพวกเธอ ซึ่งล้วนแต่เป็นสมาชิกสหภาพฯ ถูกเลิกจ้างไป 1,960 คน เมื่อปลายเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา ด้วยเหตุผลว่าออร์เดอร์ลดลง ต้องปรับโครงสร้างการผลิต แต่ขณะเดียวกันบริษัทกลับไปตั้งโรงงานใหม่ที่นครสวรรค์และจ้างงานแบบชั่วคราวที่นั่น ซึ่งเป็นเทรนด์การลดต้นทุนของนายจ้างทั่วโลก ทำให้คนงานประจำที่ทำงานมาสิบยี่สิบปีแล้วถูกเลิกจ้างโดยไม่แจ้งล่วงหน้า รู้สึกได้ถึงความไม่เป็นธรรม จึงพากันตั้งเต๊นท์ชุมนุมกันหน้าโรงงาน กดดันให้นายจ้างรับกลับเข้าทำงาน หรืออย่างแย่ที่สุดก็ต้องจ่ายค่าชดเชยตามข้อตกลงสภาพการจ้างที่เป็นธรรม
 
ร้อยกว่าวันผ่านไป ทุกอย่างยังเงียบสงัด คนงานบางส่วนจึงเคลื่อนย้ายตัวเองมาปักหลักที่ใต้ถุนหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรงให้รู้แล้วรู้รอด นับตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว
 
0 0 0
 
“เอา 2 เข็ม วิ่งตรงนี้ แล้วเซาะข้างๆ”
“เอาข้างเข้าอีกหน่อยดีกว่า”
“จักรนี้มันใช้เข็มเดี่ยวล้วน ไม่ได้หรอก ต้องใช้ยูดี”
“จักรมันตีนหนัก ยังไม่ได้ปรับเลย ทำไง”
“ยางตรงนี้ต้องมีตัวย่น ถ้าใช้ตัวขัดยางจะช่วยได้เยอะ”
“เวลาต่อยางนี่ต้องต่อข้างนะ ต่อจากข้างหลังมา”
“เราแก้แพทเทิร์นเลยดีกว่า”
“ต้องย่น 32 ดูก่อน”
“ไม่ๆ มันอยู่ที่โพ้งด้วย”
“แซ็กกลาง ให้เป็นซีทรูเห็นเนื้อดีมั้ย จะได้เซ็กซี่หน่อย”
 
การหารือถึงข้อด้อยของกางเกงในต้นแบบสีขาวตัวแรกดำเนินไปเรื่อยๆ ทว่าจริงจังและยาวนาน มันยุ่งเอาการสำหรับการทำกางเกงในตัวแรกยี่ห้อใหม่ ในชื่อว่า ‘Try Arm’ ให้ออกมาได้มาตรฐานเดียว (หรือใกล้เคียง) กับโรงงานบรรษัทข้ามชาติที่พวกเธอเคยทำ ในสภาวการณ์ที่ไม่มีเครื่องไม้เครื่องมือใดๆ นอกจากจักรที่ยังไม่ได้ปรับ 4 ตัวซึ่งคนงานแอบขนจากบ้านเอาเข้ามาในกระทรวง
 
โชคดีที่เกือบ 200 ชีวิตใต้ถุนตึกนี้มาจากแผนกต่างๆ ที่ซอยยิบย่อยในโรงงาน ซึ่งโดยภาพรวมแล้วถือว่าอยู่กันครบทุกแผนก
 
“การเจรจาไม่คืบหน้าอะไรเลย เราอยู่ว่างๆ แล้วก็เห็นคนเดินไปเดินมาในกระทรวงนี้เยอะดี เลยคิดจะทำกางเกงในขาย” จิตรา คชเดช หรือ “หนิง” อดีตประธานสหภาพฯ คนก่อนที่ถูกเลิกจ้างก่อนใคร เล่าให้ฟัง
 
โปรเจ็คท์นี้ถูกระดมสมองกันขึ้นในคืนหนึ่ง ประกอบกับความเป็นไปได้ที่อดีต “ดีไซเนอร์” ของไทรอัมพ์ที่ถูกเลิกจ้างไปแล้วอาสามาออกแบบให้ฟรีๆ เพื่อช่วยคนงาน ยังไม่นับรวมช่างปรับจักรที่ถูกเลิกจ้างที่อาสาช่วยเป็นเบื้องหลังด้วยอีกแรง ส่วนผ้านั้นก็เอามาจากเศษผ้าที่คนงานซื้อเลหลังจากโรงงานไปเก็บไว้ เอามารวมกัน และซื้อเพิ่มเติมบางส่วน
 
“พี่ดีไซเนอร์เค้าฝีมือดีมาก แต่บริษัทเปลี่ยนไปซื้อแบบเมืองนอกมาแกะ เลยถูกเลิกจ้าง นี่เค้ามาครึ่งชั่วโมง ขีดๆ แป๊บเดียวได้มาตั้ง 6 แบบ...นี่จะเป็นกางเกงในที่มีดีไซน์และฝีมือได้มาตรฐานเดียวกับไทรอัมพ์เลย เพราะคนเดียวกันนี่แหละที่ทำ” พี่สาวใส่แว่นโฆษณาสรรพคุณอย่างภาคภูมิใจ
 
มันคงไม่เกินความเป็นจริง หากจะบอกว่าพวกเธอ “ภาคภูมิใจ” ในงานที่ทำมายาวนานจนเข้าเส้นอย่างมาก เพราะมันแสดงผ่านมาทางแววตา และรายละเอียดทางสรีระสตรีเพศมากมายเหลือเกินที่หารือกัน จนชวนให้ฉงนสนเท่มากว่า กางเกงในตัวหนึ่ง ทำไมมันถึงทำยากทำเย็นขนาดนี้
 
“กางเกงในที่ดีมันต้องเป้าตึง แต่ด้านหลังต้องอุ้มก้นด้วย ตรงก้นต้องยืดหยุ่น สามารถเก็บก้นเราไม่ให้ย้วยได้ เวลาเย็บนี่ มือกับด้าย กับจักร มันต้องเคลื่อนไปด้วยกัน พอดีกัน ต้องให้มัน ยืด ย่น ได้ระยะสวย แล้วสองข้างก็ต้องเท่ากันด้วย” พี่จากแผนกเย็นคนหนึ่งสาธยาย
 
“แล้วพี่อยู่ฝ่ายอะไร” เราหันไปถามจิตรา
“เช็คร้อย”
“!!???”
 
เช็คร้อย คือส่วนของการตรวจสอบคุณภาพ สินค้าชิ้นหนึ่งเมื่อผลิตเสร็จเรียบร้อย ต้องผ่านกระบวนการกระชาก เพื่อทดสอบว่าไม่ฉีกขาดง่าย ผ่านการดึงให้ยืด หากยืดได้ 100 เปอร์เซ็นต์ถือว่าผ่าน และผ่านการตรวจสอบความสมดุล เช่น ลูกไม้สองข้างเมื่อจับประกอบกันแล้วเรียงตรงกันไหม ฯลฯ
 
 “ฝีมือพวกเราไม่ธรรมดานะ ยี่ห้อดังระดับโลกหลายยี่ห้อก็ต้องมาจ้างไทรอัมพ์เย็บ และไทรอัมพ์ไทยก็ละเอียด เนี้ยบกว่าที่อื่นๆ ด้วย ชุดว่ายน้ำที่ใช้ประกวดนางสาวไทยเมื่อคืนก่อน ก็ฝีมือพวกเรา เป็นล็อตสุดท้ายเลยก่อนถูกเลิกจ้าง ประกวดสำคัญๆ ทีไรมาให้เราทำตลอด”
 
ก็ไม่รู้ว่าจะเรียกมันว่าสำนึกความเป็นสถาบัน ได้หรือเปล่า….
 
0 0 0
 
ความจริงแล้วเหตุผลการก่อกำเนิด ‘Try Arm’ มีมากกว่ากิจกรรมฆ่าเวลา แต่มันเป็นสัญลักษณ์การต่อสู้ของแขนของกรรมาชีพผู้มีความพยายามอย่างไม่ลดละ โดยพยายามหาคำพ้องเสียงกับองค์กรที่ตนเองสังกัด (และหวังจะได้สังกัดอีกครั้ง) และทำให้เห็นด้วยว่า เราสามารถสร้างสินค้าคุณภาพดีได้ในราคาถูกและไม่ต้องขูดรีดเอาเปรียบแรงงาน
 
“เราว่าจะขายเริ่มต้นราคา 19 บาทนะ เน้นกลุ่มลูกค้าวัยกลางคนหน่อย” หนิงว่า
 
และด้วยราคาแบบนี้ มันก็อาจเป็นความหวังในการหารายได้มาจุนเจือขบวนการ หลังจากที่ต้องควักเอาเงินกองกลางมาใช้นานหลายเดือนแล้ว มันเป็นเงินส่วนตัวที่หลายคนได้มาจากกองทุนนัดหยุดงาน ซึ่งเป็นกองทุนของสหภาพฯ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 43 หลังการนัดหยุดงานเมื่อปี 42 แล้วถูกนายจ้างปิดงาน 42 วัน แรงงานสะสมเงินนี้เดือนละ 10 บาท และเมื่อถูกเลิกจ้างก็จะได้มันไป แต่พวกเขาก็เอามาไว้ตรงกลางเพื่อการเคลื่อนไหวต่อสู้ครั้งนี้
 
วันที่ 20 ตุลาคมนี้ กระทรวงแรงงานจะเริ่มขยับมาเป็นตัวกลางเจรจาระหว่างคนงานและนายจ้าง เพื่อหาทางออกให้กับคนงานอีกครั้ง ไม่มีใครรู้ว่าจะลงเอยอย่างไร ... แต่ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงในระยะอันใกล้นี้ ก็เตรียมพบกับกางเกงใน Try Arm ได้ที่ใต้ถุนตึกกระทรวงแรงงานภายใน 2-3 วันนี้
 
“เราเริ่มจากกางเกงในก่อน แล้วถ้ามันไปได้ จะเริ่มทำชุดชั้นใน แล้วไปที่ชุดว่ายน้ำ เพราะพวกเราส่วนมากเชี่ยวชาญชุดว่ายน้ำ ถ้าถึงวันนั้นอาจเปิดแถลงข่าว จัดเดินแฟชั่นโชว์ แล้วก็เปิดให้ประมูลชุดว่ายน้ำชุดแรกของ Try Arm เหมือนยี่ห้อดังๆ เลย” จิตราพูดไปหัวเราะไป 
 
“แต่เบื้องต้นเราจะมอบกางเกงในตัวแรกให้อธิบดีกรมแรงงานก่อน แกเดินไปเดินมาแถวนี้ เราแอบสังเกตไซส์แกไว้แล้ว” พี่ใส่แว่นอีกคนพูดพร้อมยักคิ้วหลิ่วตา ….

รับเย็บผ้าทั่วไปป่ะฮะ

รับเย็บผ้าทั่วไปป่ะฮะ มีงานที่เย็บไม่เสร็จะจะให้ช่วยสานต่อ หุๆ

ก็เขาบอกว่าไม่เป็นซับคอนแทค

ก็เขาบอกว่าไม่เป็นซับคอนแทค และต่อต้านระบบซับด้วยนะ ให้พวกเขาผลิตของคุณภาพแบบไทรอัมพ์ มาขายในราคาที่ไม่บวกค่าแบรนเนมดีกว่ามั้ง

"....แต่ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแป

"....แต่ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงในระยะอันใกล้นี้ ก็เตรียมพบกับกางเกงใน Try Arm ได้ที่ใต้ถุนตึกกระทรวงแรงงานภายใน 2-3 วันนี้"

เอ่อ กระทรวงแรงงานนี่ นั่งรถเมล์จาก พาแรกอน สายอะไรอะ - -"

**โอ้..มายก๊อด ยอดมาก

**โอ้..มายก๊อด ยอดมาก ไม่อยากเซด
ช่างวิเศษ อะไร ใหญ่ปานนั้น
จากฮาร่า มา‘Try Arm’ งามฉับพลัน
สืบสานวัน การยึดครอง ชีพของตน

**เริ่มคิดได้ ก็ไม่สาย ในการแก้
สิ่งแน่แท้ คือทางใหม่ ที่ได้ผล
เพียงรับจ้าง ทางที่ได้ ไม่หายจน
เกิดเป็นคน ให้เขาขูด สุดระอา

**เป็นหน่ออ่อน สอนสังคม นิยมธรรม
เป็นการนำ แนวทางสู้ รู้ค้นหา
กรรมสิทธิ์ คิดถ้วนถี่ มีปัญญา
จะรู้ว่า ค่าส่วนเกิน เป็นเงินใคร

**ทั้งเงินทุน ทั้งโรงงาน การตลาด
คือสิ่งที่ คนจนขาด อยู่ใช่ไหม
รวมตัวกัน ฝันถึงทาง ต้องถางไป
ฝันให้ไกล ไม่หยุดรอ แบบขอทาน

**คุณจิตรา ต้องพาคน ให้พ้นทุกข์
ด้วยการปลุก ลูกไทย ให้ห้าวหาญ
สหภาพ ขนาบข้าง อย่างเอางาน
กรรมกร เข้าประสาน ให้ครึกโครม

**มีตัวอย่างมากมาย หลายประเทศ
ประกาศเขต โรงงานใหม่ ดั่งไฟโหม
เป็นเจ้าของ ร่วมกัน สนั่นโดม
เข้าจู่โจม จับจอง ปกครองเอง

**ยกระดับ การต่อสู้ สู่การเมือง
ให้รู้เรื่อง เมืองไทย ใครข่มเหง
กรมแรงงาน มันลูกน้อง ของนักเลง
เพียงอวดเบ่ง เก่งใต้ตึก ไม่ลึกซึ้ง

**สงสารลูก ต้องลุกขึ้น มายืนหยัด
ปฏิวัติ ความสัมพันธ์ อันขังขึง
สลายชั้น คนชั่วร้าย ให้หงายตึง
อันดับหนึ่ง ต้องดึงลง อย่าคงไว้

Oh, sorry, this is a

Oh, sorry, this is a classified information. It concerns the NATURAL's security(not the national's security)

***ต่อยอดด้วย Try Head

***ต่อยอดด้วย Try Head เกศรี
แล้วมีแว่นหลากสี Try Eyes
ผิวขาวใสเพราะใช้ Try White
หลับสบายด้วยที่นอน Try Dream

นั่งแท็กซี่จากอนุเสาวรีย์ไปกร

นั่งแท็กซี่จากอนุเสาวรีย์ไปกระทรวงแรงงาน เลยสามเหลี่ยมดินแดงไปนิดหน่อย ไม่ถึง 70 บาทค่ะ

(แหะๆ พอดีไม่ทราบสายรถเมล์)

กางเกงใน คนขายชาติ เอ๊ย...

กางเกงใน คนขายชาติ เอ๊ย... รักชาติ ใส่แล้วซวย เอ๊ย... สวย อิ อิ

อคติ ริเริ่ม

อคติ ริเริ่ม มาเติมเชื้อ

ก็ไม่เหลือ ค่าของคน ให้ค้นหา

การต่อสู้ ชูประเด็น เล่นคำมา

ทำลายค่า ทำลายคุณ หนุนโทษคืน

มาถูกทางแล้ว

มาถูกทางแล้ว ที่คนงานเหล่านี้ จะรวมตัวกัน ในการที่จะผลิตสินค้าของตนเองมันขึ้นมา ก็ในเมื่อตนเองเคยทำมากับมือทุกขั้นตอน รวมทั้งรู้เส้นทางตั้งแต่ต้นจนจบกระบวนการและรู้จุดรั่วไหลทุกแง่มุม พูดสั้นๆ รู้ระบบโลจิสติคโดยไม่รู้ตัว
ถ้าหากสามารถทำให้สินค้ามันมีคุณภาพที่ดีได้มาตรฐาน ต้องขายได้แน่ๆ และเมื่อมีรายได้ก็ควรที่จะแบ่งกันออกไปเป็นสัดส่วนที่ยุติธรรม ตีตลาดในเมืองไทยให้ได้ แค่นี้ก็กินไม่หมดแล้ว
จงรวบรวมผู้คน และจัดตั้งองคกรให้มันเข้มแข็ง แบ่งงานกันทำ ที่เคยทำตามความสามารถ เชื่อว่า ไม่เจ๊งอย่างแน่นอน
อีกอย่าง คงไม่มีใครที่จะควาย ไปซื้อของที่มีคุณภาพเท่ากัน แต่แพงกว่ามาก

จงอย่าไปหวังพึ่งรัฐบวมโจรก่อการร้ายโจรยึดสนามบิน เพราะไร้ประโยชน์ ถามจริงมีใครพึ่งโจรได้บ้าง มันไม่ปล้นให้ก็บุญหัวแล้ว

ต้องอย่างนี้สิ

ต้องอย่างนี้สิ ที่เค้าเรียกว่าก้าวหน้า...เต็มที่เลยพี่น้อง...เอาใจช่วยอยู่นะ...หากมีโอกาสจะไปเยี่ยม...
เปลี่ยนสถานที่มาอยู่ใต้ถุนกระทรวงฯ น่าจะสบายกว่าหน้าโรงงานนะ...กระทรวงจะไล่ที่ก็ให้มันรู้ไป
ขนาดอยู่ข้างถนน ยังยาวขนาดกว่าร้อยวัน แล้วอยู่ใต้ตึกสบายๆ ... เฮ่อ...เอาละวะ...นายทุนเอ๋ย
พลิกแพลงกลยุทธ์ได้ตลอดเวลา ไม่ตายด้าน ดูสิ...รัฐจะทำอย่างไร
สหภาพแรงงานต่างๆ (โดยเฉพาะ..ไอ้พวกผู้นำหมูอ้วน) ดูไว้เป็นตัวอย่างสิครับ นี่แหละคือ "กรรมาชีพก้าวหน้า"

มีกระเป๋าผ้าเย็บมือเเล้วเบื่อ

มีกระเป๋าผ้าเย็บมือเเล้วเบื่อ พี่ๆ รับเย็บให้หนูป่ะคะ หนูกลับเข็มหมุดมาเเว้วว เหลือเย็บอย่างเดียว ค่าเย็บเทม่าไหร่บอกได้ค่ะ

ha ha ha ...("v") size ที่ขาย

ha ha ha ...("v")

size ที่ขาย 19 บาท คุณโสภณใส่แล้วเดินร่วง cat walk แน๊ๆ

มันแน่นนน.....

น่าชื่นชมกับกำลังใจและความพยา

น่าชื่นชมกับกำลังใจและความพยายามในการต่อสู้เพื่อสิทธิของทุกท่าน ยินดีเป็นลูกค้าครับ น่าจะฝากที่ติดต่อหรือเบอร์โทรไว้ หากใครต้องการสนับสนุนจะได้ติดต่อได้โดยตรง อีกไม่กี่เดือนก็ปีใหม่แล้ว อาจเป็นของขวัญของฝากที่นาสนใจอีกชิ้นหนึ่ง(เพราะมีเรื่องราวและความหมายมากกว่าที่ตามองเห็นว่าเป็นสิ่งใดเท่านั้น)

ใส่ก่อนแล้วค่อยติสิครับ

ใส่ก่อนแล้วค่อยติสิครับ ให้กำลังใจกันบ้าง
จริงๆแล้วของพวกนี้ ราคาวัตถุดิบจริงๆไม่เท่าไร แต่ต้องบวกค่าออกแบบ(ประสบการณ์+วิจัยพัฒนา) ค่าการตลาด (BRAND) และค่าหัวคิวพวกที่นำไปวางขาย

กรรณิกาไม่ได้ติสินค้าค่ะ

กรรณิกาไม่ได้ติสินค้าค่ะ สนับสนุนความคิดสุดยอดนี้เต็มที่

แต่ size คุณโสภณ size พิเศษคงต้องขาย 199 บาทนะคะ :)

ผมจะรอของผู้ชายนะ

ผมจะรอของผู้ชายนะ จะเหมาโหลนึงเลยครับ นวัตกรรมในการเคลื่อนไหวครับ

นายทุนหน้าเลือด

นายทุนหน้าเลือด น่าสงสารคนงานไทยเราจังเลย โดนเลิกจ้างไม่เป็นธรรม