อัพเดทล่าสุดเมื่อ 4 ชั่วโมง 12 นาที ที่ผ่านมา
ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

กวีประชาไท: ฝันร้ายที่ไม่เคยหายไปไหน

เช้าวันนั้น

เสียงร้องโอดครวญไม่เคยจากไปไหน

กึกก้องในทรงจำสีหม่น

เป็นฝันร้ายตามหลอนปัจจุบัน

เสียงเริงร่าที่แทรกผ่าน

กระทำชำเราความตายซ้ำๆ

รอยยิ้มอำมหิต

กระสุนที่ประทับลงบนเรือนร่าง

ร่องรอยลากถูชีวิตบนฟลอร์หญ้า

ผลชันสูตรสุดทารุณ

ปีศาจในคราบมนุษย์

ตอกย้ำความตายซ้ำๆด้วยความเกลียด

ลมหายใจที่ดับสูญไปแล้ว

ถูกฉุดขึ้นมาสนองความเหี้ยมโหด

อีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง

แปรผันเป็นเสียงทุกข์ประดังในความเงียบ

อยุติธรรมไม่เคยเจือจาง

ผ่านกาลเวลาอันเงียบสงัด

ความตายที่ค่อยๆถูกถอนจากทรงจำ

จากปีศาจผู้ไม่อยากให้จดจำวีรกรรมของตนเอง

ล่วงผ่านสู่ศักราชใหม่

สิ่งที่ดีกว่าขยับไกลออกไป

ดอกไม้สีสดบนหลุมศพ

ย้ำเตือนเช้าวันนั้นอีกครั้ง

เช้าที่ไม่ต่างไปจากปัจจุบัน

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai