มีเรื่องเล่ามากมายการตายของไพร่
ยิ่งอยู่ในการรบศพทหาร
ทั้งสองฝ่ายตายอย่างไรไม่มีพยาน
ประจัญบานหน้าแนวแล้วต่างตาย

ฝ่ายเขมรบอกไทยตายหลายพัน
ทิ้งศพกันไว้เกลื่อนป่าน่าใจหาย
ฝ่ายไทยบอกได้กลิ่นศพจบมากมาย
เสียงวุ่นวายบนฟ้าอีกา,แร้ง

จำนวนตายของฝ่ายตรงข้ามความสุข,เศร้า!
ฝ่ายเรา,เขาเท่าไหร่น้ำใจแห้ง
คือเพื่อนบ้านผ่านชีวิตพิษขัดแย้ง
เคยปันแบ่งเคยแต่งงานเคยผ่านตา

เป็นทั้งมิตรศัตรูมาคู่แดน
ตั้งแต่แว่นแคว้นโบราณนานนักหนา
จะต้องอยู่คู่กันไปในโลกา
ตราบจนกว่าฟ้าดินสลายโลกหายไป

สงครามระหว่างไพร่พลของชนชั้นนำ
เพิ่มกระหน่ำความทุกข์ทุกยุคสมัย
สะเทือนคนสุจริตไร้พิษภัย
ผองชาวไร่ชาวนาทำมาหากิน

ผองคนไกลปืนเที่ยงเสี่ยงปืนใหญ่
ยุคสมัยโลกาภิวัฒน์ยิ่งซัดดิ้น
ข่าวทหารไพร่ตายวายชีวิน
พลันได้ยินคำว่า"ท่าน" ทหารเกณฑ์

พิธีกรเล่าข่าวเรื่องเล่าเช้านี้
สดุดี ผู้เสียสละ ปะทะเขมร
เรียกท่านทุกคำนำหน้านามความจัดเจน
ราวประเคนยศให้ผ่านท่านทุกราย

เสียใจกับวิษณุกรรมผู้ทำปราสาท
พังพินาศถูกยิงใส่ให้ใจหาย
ใครตั้งชื่อละหวาว่าตาควาย
จักท้าทายพนมดงรักนักหนาเอย.