กวีประชาไท: บันทึกการบอกเล่าจากวงเล่า...ด้วยเรื่องเล่า

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 

"ไอ้เด็กเมื่อวานซืน
ผ่านวันคืน ผ่านกี่ศพ การพบเห็น
โธ่เอ๋ย ทำเป็นเก๋า ไอ้เด็กเวร
เดี๋ยวกูถีบแม่งกระเด็น ไอ้เวรตะไล"

"กูอาบน้ำร้อนมาก่อนมึง
รู้ซึ้งรู้สึกลึกแค่ไหน
กูจะบอกทางลัดให้เดินไป
จดจำคำกูไว้...ไม่หลงทาง"

"โตก็โตให้มันจริงหน่อย
เด็กน้อย กูกะมึงมีความห่าง
เดี๋ยวกูเบิ๊ดกะโหลกโลกบางบาง
ปรับความคิด เปลี่ยนความกร่างเถอะเชื่อกู"ปฏิทินประชาไทxไข่แมว2020

ฉันครุ่นคิดในเหตุผล...ไร้เหตุผล
เวียนวน ในประเด็น ที่เป็นอยู่
ยุ่งเหยิง ซับซ้อน ซ่อนฤดู
เส้นทางถูกปู...ด้วยมีดคม

ใช่ ฉันเป็นเด็กเมื่อวานซืน
ไฟฟืนแห่งชีวิต...เพิ่งหวานขม
แต่ฉันมีสิทธิ์ไหม...ในโลกใบกลมกลม
อย่าผูกปม อาวุโส ให้ฉันเลย

อย่าฝังชิปโซตัสไว้ที่ฉัน
เชื่อเถอะคืนวันมันระเหย
โลกหมุนไปในวันวารที่ผ่านเลย
ยุคสมัยจักเปิดเผย...ซึ่งความจริง

*คนที่สร้างยุคสมัย...คือคนที่อยู่ในยุคสมัย
ความเป็นไปจะขานรับสรรพสิ่ง
เสรีภาพ ความงาม และความจริง
จะโลดวิ่งในลมหายใจ...ของผู้คน

อย่าชี้ทาง นั่นความงาม นี่ความจริง
ฉันจะวิ่ง...บนเส้นทาง อันมืดมน

*คำพูดของราชานรก ซิลเวอร์ เรลย์รี่ จากการ์ตูนเรื่องวันพีซ ตอนที่ 400 (อนิเมะ) ผู้เขียน อิจิโร่ โอดะ

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์