นับเป็นอีกก้าวของการยกระดับสิทธิแรงงาน หลังจากเมื่อ 15 ก.ย. 2568 ที่ประชุมวุฒิสภามีมติเอกฉันท์ด้วยคะแนน 124 ต่อ 0 เสียง ผ่านร่างแก้ไขเพิ่มเติม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน ฉบับลาคลอด 120 วัน วาระ 3 แล้ว ดังนั้น ประชาไทก็เลยมาชวนเช็กร่างแก้ไขกฎหมายดังกล่าวมีสาระสำคัญอย่างไรบ้าง
สำหรับร่างแก้ไขกฎหมายคุ้มครองแรงงานฉบับนี้มีสาระสำคัญแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ดังนี้
ส่วนที่ 1 คือลูกจ้างหญิงได้สิทธิลาคลอดเพิ่มเป็น 120 วัน
- ลูกจ้างหญิงได้สิทธิวันลาคลอด เพิ่มเป็น 120 วัน (เดิม 98 วัน แต่ได้ค่าจ้าง 90 วัน) โดยได้รับค่าจ้างจากนายจ้างไม่เกิน 60 วัน ส่วนอีก 60 วันที่เหลือจะมาจากประกันสังคม
- ลูกจ้างหญิงได้สิทธิลาต่อเนื่องเพื่อเลี้ยงลูก ไม่เกิน 15 วัน กรณีที่ลูกเจ็บป่วยมีความเสี่ยงเกิดโรคแทรกซ้อน ภาวะความผิดปกติ หรือมีภาวะความพิการ โดยได้รับค่าจ้างจากนายจ้าง 50%
- ลูกจ้างสามารถลาเพื่อช่วยเหลือ “คู่สมรส” ที่คลอดลูก ได้อีก 15 วัน โดยได้รับค่าจ้าง 100%
ส่วนที่ 2 พนักงานจ้างเหมาบริการ ได้รับการคุ้มครองเพิ่ม
ส่วนที่ 2 พนักงานจ้างเหมาบริการของหน่วยงานรัฐ รัฐวิสาหกิจ และองค์การมหาชน แต่เดิมอาจจะได้รับสิทธิสวัสดิการต่ำกว่ามาตรฐาน ไม่มีวันลาพักร้อน สิทธิลาคลอด วันลาป่วย หรือลากิจได้แต่ไม่ได้ค่าตอบแทน
หลังแก้กฎหมาย พนักงานจ้างเหมาบริการจะได้การรับค่าตอบแทน วันหยุดประจำสัปดาห์ วันหยุดตามประเพณี วันหยุดพักผ่อนประจำปี วันลาป่วย วันลาคลอด วันและเวลาทำงาน เวลาพักผ่อนไม่น้อยกว่าที่ระบุใน พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน
อย่างไรก็ตาม พนักงานเหมาบริการจะไม่ได้รับการคุ้มครองทุกมาตราในกฎหมายคุ้มครองแรงงาน เช่น ไม่ได้รับค่าชดเชยเมื่อถูกไล่ออกหรือสัญญาจ้างงานสิ้นสุดลง
สำหรับขั้นตอนหลังจากนี้ วุฒิสภาจะส่งร่างให้นายกรัฐมนตรีนำขึ้นทูลเกล้าฯ และประกาศในราชกิจจานุเบกษาฯ โดยกฎหมายจะเริ่มบังคับใช้ หลังจาก 30 วันหลังประกาศในราชกิจจานุเบกษา
อย่างไรก็ดี สิทธิตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานเป็นเพียงขั้นต่ำเท่านั้น นายจ้างสามารถให้สิทธิแรงงานเกินกว่ามาตรฐานตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานได้
