วันนี้ลืมตาได้อีกครั้ง
เรายังหายใจ ยังไหวอยู่
ปีใหม่ วัย วัน ผันแปรรู้
เชื่อว่าสู้ ก็ต้องสู้ ต้องดิ้นรน

มือ หัวใจ ผ่านอะไรมามาก
เราต่างลำบากทุกแห่งหน
ความหนักหนาเย้ยความเป็นคน
แต่ความเป็นคนนั้นหนักแน่นนัก

กรูกรอกข่าวดีข่าวร้าย
อย่ารั้งท้ายติดตมจมปลัก
ใจคนมิใช่ใจทมิฬยักษ์
มิพักว่าอ่อนไหวเป็นธรรมดา

ทำกิน ดิ้นรน เหน็ดเหนื่อย
แม่น้ำไหลเรื่อยให้ข้ามฝ่า
สบตาคนรักหากอ่อนล้า
ค้นหาค่าใจในครอบครัว

เพื่อนมนุษย์มอบพรสะท้อนจิต
มิ่งมิตรหลากล้วนอยู่ถ้วนทั่ว
นักผจญชะตาว่ารอบตัว
อย่ามัวหวั่นหวาดเพียงลำพัง

ประเทศบ้านเช่าเร้าใจสู้
ดิ้นรนทนอยู่สู่โพ้นฝั่ง-
แห่งความฝันมั่นใจในกำลัง
แห่งความหวังในกากบาทรอย

เราไม่ได้ดิ้นรนคนโดดเดี่ยว
ข้ามคลื่นน้ำเชี่ยวไม่ท้อถอย
เลือกตั้งอีกครั้งยังรอคอย
ความหวังพราวพร้อย ไยน้อยนิด

ขอเป็นไปตามกติกา
ฟันฝ่ามือกำหนดลิขิต
รอยกากบาทคือชีวิต
ถูกผิดตามวิจารณญาณ

ว่ากันตามเสียงส่วนใหญ่
เป็นไป อย่างไร ให้เสียงขาน
สี่ปีที่เผชิญใช่เนิ่นนาน
ดอกไม้เบิกบานผ่านแรกวัน

ชีวิตคือการหาอนาคต
แม้หลังยังขดแข็งขยัน
ประเทศบ้านเช่าเราคือกัน
เชื่อมั่นความเป็นคนบนฝ่ามือ.