เป็นนายกรัฐมนตรีมีทรัพย์สิน
ทั้งเครื่องบิน ,เรือยอร์ช จอดรอขับ
แค่สองอย่างก็เพลินเงินทองไม่ต้องนับ
คู่ควรกับตำแหน่งแห่งมนตรี
เอ่ยคำพูด " พอแล้วๆ รวยไม่ไหวแล้ว "
พรั่งพร้อมแก้วแหวนเงินทองผ่องศรี
ถ้อยคำที่ออกปากฝากวจี
คนมั่งมีสะท้อนย้อนคำนึง
"รวยไม่ไหวแล้ว" แถวนี้ชี้ลึกล้ำ
เหมือนกระทำมาจนชินกับกลิ่นหึ่ง
พอแล้ว ๆ หน่วงห่วงรำพึง
รวยไม่ไหวแล้วจึงถึงใจ
ประชาชนก่นด่าหาน้ำมัน
ดังลั่นสั่นสะเทือนทุกข์ยุคสมัย
ข้าวของขึ้นราคามาชิดใกล้
ไม่มีน้ำมันให้ไปสูบน้ำ
เข้าคิวเป็นกิโลโอ้ตี 1
ไร่,นา,สวน ซึ้งรอมาหน้าคว่ำ
น้ำมันหมดถึงคิวคิ้วย่นระยำ
ยิ่งชอกช้ำกับวาจาท่านนายก ?
สงสารประชาชนอดทนเก่ง
คนกันเองรู้ใจเรื่องในอก
สวนไร่นาอารมณ์นี้หนี้งันงก
อยู่กับนรกจนชินถิ่นวกวน
นักการเมืองขอเวลาถ้าครบเทอม
เขาจะเพิ่มความรวยช่วยกันขน
นอนเข้าคิวกลางน้ำค้างอย่างอดทน
แสงดาวประจำตนหม่นท้อมา " พอแล้ว" ?!
