กวีประชาไท: ความกลัว

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

กลียุคบุกเข้าใกล้       แล้วเกลอ

เมื่อพม่าพาละเมอ        ละม้าย

ทางสวรรค์ฉันเธอ       ถูกคุก คามนา

ตู้คอนเทนเนอร์คล้าย    ครวญคร่ำกำสรวล

ราษฎร์ต้องมีส่วนร่วม      รังสรรค์

มนุษย์กับความใฝ่ฝัน      ฝากสร้าง

นรกฤาสรวงสวรรค์         วัฏสง สารนอ

ฝากฝังหากร่างร้าง        ดั่งรุ้งเลือนหาย

สายรุ้งรอนแรมไร้       อิสระ

ฝอยฝนฝากพันธะ       ธงไว้

สายัณห์สนธยาจะ       จับรุ้ง ลาฤา

ขังในราตรีใต้             ตะวันตกรอน

ดาวเหนือพรุ่งพร่างฟ้า     เฟือนดิน

แสงส่องสู่ธรณิน            นอบน้อม

วิหคราตรีบิน               บอกทุก หลังคา

บ้านเรือนปราสาทพร้อม       แผ่นดินพลิกฟ้า!

ความหวังคนรุ่นใหม่       เหมือนกัน

ใฝ่ฝันอันอัศจรรย์         แจ่มจ้า

ภราดรภาพพลัน          ประสบ พบเอย

พม่าชูสามนิ้วท้า           ฝูงห่าทรชน

ป่าเถื่อนเพื่อนร่วมทุกข์    เป็นทาส

ความกลัวกดองอาจ       ชาติเชื้อ

พญามัจจุราช               ร่วมกรรม เดียวนา

ไทยพม่าอะเคื้อ            แข่งรุ่งเรืองรอ

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์