คือแก้วตาดวงใจ ในอกแม่
สู้ตั้งแต่ อุ้มท้องจนเติบใหญ่
เลือดนักสู้อยู่จนเติบ เจริญวัย
คือสายใย แม่ลูก ที่ผูกพัน

ลูกๆ ทำสิ่งที่ถูก อย่างหาญกล้า
เหล่ามารดา คือ“ราษมัม” มิขวางกั้น
ลูกถูกจับ โดนกล่าวหา ห้ามประกัน
ดั่งต้องโทษลงทัณฑ์ ตามบัญชา

ปฏิรูปให้ดีขึ้น ข้อเรียกร้อง
สั่งจำจอง โดยมิทัน พิพากษา
ลูกโดนขัง แม่ๆ ช้ำ ในอุรา
นึกเพียงว่า สิ้นหวัง ลำพังตน

สิ่งที่ “ราษมัม” สัมผัสได้
ไม่ได้สู้อยู่เดียวดาย บนถนน
อบอุ่นใจ ในอ้อมกอดของมวลชน
ทุกแห่งหน ตะโกนลั่น “ปล่อยเพื่อนเรา”