มวลน้ำมันมายมากมาจากไหน
อดีตไกลสั่งสมจมลึกโลก
ซากพืช,สัตว์สลายใต้ตรวยโตรก
เป็นทั้งโชคและเคราะห์เหมาะกับคน

คือลำธารสีดำของผองฟอสซิล
เป็นเบนซินโซล่าพาดั้นด้น
ใช้ขับเคลื่อนฟันเฟืองเครื่องจักรกล
ติดเครื่องยนต์ให้คำรามตามกำลัง

สังคมมนุษย์หลุดจากใช้เครื่องจักรไอน้ำ
ก็ถูกนำเข้ายุคน้ำมันกันพรูพรั่ง
เป็นสินค้าพาฉวยรวยสตังค์
โลกใกล้พังคือเคราะห์หามเข้ายามร้าย

เพราะวันนี้จี้จุดยุทธปัจจัย
มองเห็นภัยใกล้เข้ามาพาฉิบหาย
เมื่อทุกปั๊มน้ำมันเริ่มอันตราย
ไม่มีจะขายอีกต่อไปทำไงดี

ทุก ๆ กิจกรรมทำงานการผลิต
ล้วนแรงฤทธิ์เครื่องจักรหมุนหนุนทุกที่
สูบน้ำทำนาปรังกันทั้งปี
การขนส่งมากมี จีดีพีของพี่น้อง

เศรษฐกิจที่ตกสะเก็ดยิ่งเสร็จแน่
รบยืดเยื้อแพ้ชนะยิ่งสยอง
น้ำมันไม่มีหรือกักตุน ทุนทำนอง?
เราก็มองไม่เห็นความเป็นจริง

นึกน่าเวทนาประชาชาติ
น่าอนาถ น้ำมันสำคัญยิ่ง
อนาคตจลาจลการปล้นชิง
สรรพสิ่งสลดหมดเครื่องยนต์

ธุรกิจการท่องเที่ยวจะเหี่ยวเฉา
บ้านเราเขาเหมือนกันมันหน้าหม่น
ข้าวของแพงค่าแรงต่ำย้ำยากจน
ห่วงผู้คนปล้นชิงวิ่งราวกัน

พัวพันน้ำมันไปจากใต้โลก
ถึงคราวโศกน้ำมันแพงแข่งหวาดหวั่น
ศาสตราคู่ศัตรูจู่โจมพลัน
บ่อน้ำมันทั้งนั้น สนามรบ

เตรียมใจถูกโจมจู่ คู่ของแพง
คนยิ่งแล้งน้ำใจในระบบ
น้ำมันขึ้นราคาพาติดลบ
เงื่อนไขจบตบจูบลูบปากปั๊ม

อเมริกาเกรทอะเกน เป็นที่ตั้ง
โด่งดังคลั่งบ้าหาเสียงเสี่ยงถลำ
ใช้สงครามผสมน้ำมันดันเวรกรรม
เล่ห์เหลี่ยมทรัมป์ธุรกิจติดลมบน

นักการเมืองกับเรื่องธุรกิจน่าคิดหนอ
ก็พอๆ กับเมืองไหน? ในแห่งหน
ทำงานการเมืองใช่เรื่องเล่นๆ กับคน
ทั้งโลกล้นเคราะห์เพราะว่าอเมริการ้าย?