แสนยาวนานดั่งบทกวี
แสนสั้นนั่นแหละคือบทกวี
บทกวีบทหนึ่งกำลังถูกเขียน
ด้วยความรู้สึกอันแสนท่วมท้น
ด้วยปรารถนาแห่งการได้เห็นในบางสิ่ง

บางสิ่งนั้นหมายถึง
บทกวีหนึ่งบท
ประกอบขึ้นโดยลมหายใจของชีวิตหนึ่ง
ชีวิตคนผู้หนึ่งกำลังกลายเป็นบทกวี
ชั่วชีวิตของบทกวีบทนั้น
ถูกเขียนได้เพียงแค่ครั้งเดียว

ชีวิตอาจหมายถึง
การดำรงอยู่โดยไม่ถูกตอกย้ำด้วยสิ่งซ้ำซาก
กฎหมายที่ถูกใช้อย่างซ้ำซาก
กฎหมู่ที่ถูกปฎิบัติอย่างซ้ำซาก
รูปประโยคคำพิพากษาแสนซ้ำซาก
โซ่ตรวนเส้นเดิมที่ถูกใช้ซ้ำซาก
ควรเป็นครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย
ต่อให้ความไร้เดียงสาของบทกวี
จะไม่ยืนยาวเท่าอายุของปีศาจแห่งวาทกรรม
เป็นวาทกรรมเงาเบื้องหลังสิ่งเหล่านั้น

16 ปี 2 เดือน 20 วัน
ยาวนานเท่ากับความเจ็บปวด
เปราะบางเท่ากับความฝัน
ทรงพลังเท่ากับความหวัง
ชำรุดเท่ากับความจริง
หนักอึ้งเท่ากับความรู้สึกในใจ
ทั้งหมดนั้นกลับเท่ากับบทกวีหนึ่งบท
บทกวีเพียงแค่บทเดียว

บทกวียังคงกำลังเขียนอยู่
ณ บรรทัดหนึ่ง
ความแสนสั้นถูกเขียนลงไป
ณ บรรทัดหนึ่ง
ความยาวนานถูกเขียนลงไป
ทั้งหมดนั้นคือชีวิตคนผู้หนึ่งแต่เพียงผู้เดียว
และยังไม่ถึงวันรุ่งทั้งของเขาและของเรา
16 ปี 2 เดือน 20 วัน
บทกวียังคงเขียนตัวบทด้วยตนเอง

ต่อให้ไม่ทราบ
ถึงจำนวนคงเหลือ
แห่งวันพรุ่งนี้

แด่ อานนท์ นำภา