สำรวจผลงานศิลปะจากนักศึกษา ปี 4 สาขาสหศาสตร์ศิลป์ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผ่านนิทรรศการ ‘ม( )ดา’ ที่ทบทวนการพูดถึงศิลปะ การเมือง ตัวตน ความเป็นอื่น
โลกศิลปะของ ม( )ดา นักศึกษาเจ้าของผลงานบางคนหยิบเอาคนที่หายไปอย่างทนายสมชาย นีละไพจิตร, บิลลี่ พอละจี รักจงเจริญ ,วันเฉลิม สัตย์ศักดิ์สิทธิ์, สุรชัย แซ่ด่าน และสหายภูชนะ เข้ามาอยู่เป็นส่วนหนึ่งงานในฐานะคนที่ไม่อยู่ เป็นแสงของผู้ที่ถูกทำให้เงียบ เพื่อย้ำว่าสังคมจะยอมให้เสียงเหล่านี้ดับไปจริงหรือ?
ส่วนหนึ่งของผลงานศิลปินเล่นกับตัวตนและความเป็นอื่นข้างในจิตใจของตัวเอง นักศึกษาที่มาจากชายแดนใต้หยิบเอาผ้าคลุมฮิญาบมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของการบอกเล่าความเป็นมุสลิมผลัดถิ่นของตัวเองในเมืองเชียงใหม่ หรือการใช้ลิปสติกสีแดงบ่งบอกตัวตนข้างในผ่านมุ้งและไฟสีเขียว เพื่อสื่อถึงอัตลักษณ์ทางเพศที่หลากหลายทับซ้อนกันไปมาในพื้นที่ที่ถูกกีดกันจากการเป็นตัวเอง
“กระเพราะหมูอ้วน ปลากระป๋องโรเซ่ ไก่สับตีนแตก ผัดซีอุย” ร้านอาหารตามสั่งที่เราเห็นทั่วไปก็ถูกนำมาสร้างเป็นผลงานอาหารแห่งชีวิตที่ทำให้ผู้คนที่เดินเข้ามาในร้านมั่นใจได้ว่าจะไม่หิวกระหายอีกต่อไป
แม้ว่านิทรรศการ ‘ม( )ดา’ จะจบสิ้นการแสดงโชว์ไปแล้ว เมื่อวันที่ 27 ต.ค. ที่ผ่านมา แต่นักศึกษา ปี 4 คณะวิจิตรศิลป์ มช. จะมีการจัดแสดงนิทรรศการตัวจบของแต่ละคนอีกครั้งในช่วงต้นปีหน้า
