ศาลเชียงใหม่ “ยกฟ้อง” 2 อาจารย์ 1 (อดีต) นักศึกษาวิจิตรศิลป์ มช. ทัศนัย เศรษฐเสรี , ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ และยศสุนทร รัตตประดิษฐ์ คดี 'ตัดโซ่' หอศิลป์ มช. เข้าไปแสดงศิลปนิพนธ์ตัวจบของนักศึกษา Media Art and Design เมื่อปี 64 ศาลระบุ มีเหตุอันสมควร คณะกรรมการหอศิลป์ฯ พิจารณาคำสั่งขอใช้พื้นที่ของนักศึกษาล่าช้าเกิน และการกระทำของจำเลยทั้งสามไม่ได้เป็นการรบกวนการครอบครองโดยปกติสุข เมื่อนักศึกษาจัดแสดงงานเสร็จก็ออกจากอาคาร ไม่ได้ตั้งใจยึดครองเป็นการถาวร

22 เม.ย. 2568 ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชนรายงานศาลจังหวัดเชียงใหม่พิพากษา “ยกฟ้อง” ทัศนัย เศรษฐเสรี , ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ 2 อาจารย์คณะวิจิตรศิลป์ มช. และยศสุนทร รัตตประดิษฐ์ อดีตนักศึกษาคณะวิจิตรศิลป์ มช. คดี 'ตัดโซ่' หอศิลป์ มช. เพื่อเข้าไปแสดงศิลปนิพนธ์ตัวจบของนักศึกษา Media Art and Design เมื่อปี 2564 หลังอดีตคณบดีวิจิตรศิลป์ อัศวิณีย์ หวานจริง เป็นผู้แจ้งความดำเนินคดีกับ 2 อาจารย์ 1 นักศึกษาดังกล่าว

ศาลระบุ คณะกรรมการของหอศิลป์ฯ พิจารณาการขอใช้พื้นที่ของนักศึกษาล่าช้าเกินสมควร การกระทำของจำเลยทั้งสามมีเหตุอันควร ไม่ได้เป็นการรบกวนการครอบครองโดยปกติสุข และเมื่อนักศึกษาจัดแสดงงานเสร็จก็ออกจากอาคาร ไม่ได้ตั้งใจยึดครองเป็นการถาวร

ย้อนไปเมื่อวันที่ 16 ต.ค. 2564 เมื่อเวลา 13.00 น. นักศึกษาสาขาวิชา Media Art and Design คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เกือบ 100 คน รวมตัวกันบุกเข้ายึดพื้นที่หอศิลปวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่คืนจากผู้บริหารคณะและผู้บริหารมหาวิทยาลัย เพื่อเข้าติดตั้งผลงานให้ทันแสดงงานตามกำหนด โดยประตูรั้วทางเข้าหอศิลปวัฒนธรรมถูกล็อคด้วยโซ่คล้องกุญแจ ทำให้นักศึกษาที่มาต้องใช้คีมตัดเหล็กตัดโซ่พังประตูเข้าไป และขณะนั้นมีการตัดไฟภายในบริเวณหอศิลปวัฒนธรรมอีกด้วย

ก่อนหน้านั้นนักศึกษาได้มีความพยายามขออนุญาตใช้สถานที่จากผู้ดูแลและผู้บริหารของหอศิลป์ตามระเบียบ แต่ทางผู้บริหารหอศิลป์ไม่มีคำสั่งอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ใช้พื้นที่ดังกล่าว และวันที่ 15 ต.ค. 2564 เป็นวันที่ถึงกำหนดการที่จะต้องแสดงงานศิลปะของนักศึกษาและต้องมีขั้นตอนการเตรียมติดตั้งผลงานด้วย กลุ่มนักศึกษา Media Art and Design จึงได้มีการรวมตัวเพื่อลงบันทึกประจำวันไว้เป็นหลักฐาน จากเหตุการณ์ปิดกั้นไม่ให้ใช้พื้นที่หอศิลป์ดังกล่าว ซึ่งอาจก่อให้เกิดเสียหายต่อการแสดงผลงานศิลปะและการศึกษาของนักศึกษาที่เกี่ยวข้อง พร้อมกับประกาศเข้าใช้หอศิลปวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ในวันรุ่งขึ้น เพื่อป้องกันความเสียหายต่อการแสดงงานศิลปะของนักศึกษา

หลังจากนั้นวันที่ 2 พ.ย. 2565 ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชนระบุว่า 2 อาจารย์ 1 นักศึกษา ทัศนัย, ศรยุทธ และยศสุนทร ได้รับหมายเรียกผู้ต้องหาครั้งที่ 2 จากสถานีตำรวจภูธรภูพิงคราชนิเวศน์ ในคดีที่มี อัศวิณีย์ หวานจริง อดีตคณบดีคณะวิจิตรศิลป์ เป็นผู้กล่าวหาทัศนัยกับพวก ในข้อกล่าวหาร่วมกันเข้าไปในอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่นฯ

วันที่ 23 ม.ค. 2567 อัยการมีคำสั่งฟ้องทัศนัย, ศรยุทธ และยศสุนทร ในคดีตัดโซ่หอศิลป์เข้าไปแสดงงานศิลปะ ข้อหาทำลายทรัพย์และบุกรุก หลัง ผบ.ตำรวจภาค 5 เห็นแย้งให้สั่งฟ้อง แม้อัยการเจ้าของสำนวนเคยมีความเห็นสั่งไม่ฟ้องแล้ว

อัยการระบุในคำฟ้องถึงพฤติการณ์ตามข้อกล่าวหาว่าระหว่างวันที่ 16 -24 ต.ค. 2564 ทัศนัย, ศรยุทธ และยศสุนทรจำเลยในคดีนี้ร่วมกับพวกตัดโซ่ที่คล้องประตูรั้วทางเข้า-ออกหอนิทรรศการศิลปวัฒนธรรมมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และร่วมกันบุกรุกเข้าไปในบริเวณหอศิลป์ฯ และอาคารสํานักงานฯ เป็นเหตุให้ทรัพย์สินภายในได้รับความเสียหาย ได้แก่ โซ่และแม่กุญแจ, กุญแจประตูหอศิลป์ ประตูห้องควบคุมไฟฟ้า ผนังห้องภายในห้องนิทรรศการ กล้องวงจรปิด พื้นอิฐบล็อกที่จอดรถ โดยไม่ได้รับอนุญาต ทั้งนี้จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธข้อกล่าวหาและให้การต่อสู้คดีแล้ว

นอกจากคดีอาญาแล้ว ศูนย์ทนายฯ ระบุ ระหว่างการจัดแสงงานศิลปนิพนธ์ตัวจบนั้นนักศึกษา Media Art and Design 24 รายได้รวมกันยื่นฟ้องผู้อำนวยการหอศิลปวัฒนธรรม, คณบดีคณะวิจิตรศิลป์ และ อธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คดีต่อศาลปกครองเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 18 ต.ค. 2564 จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นว่าเป็นการละเลยการปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย อีกทั้งขอให้ศาลปกครองมีคำสั่งคุ้มครองการใช้พื้นที่หอศิลปวัฒนธรรมของนักศึกษาระหว่างนั้นด้วย

ศาลปกครองมีคำสั่งรับฟ้องไว้พิจารณา

ต่อมาวันที่ 4 พ.ย. 2564 ศาลปกครองเชียงใหม่มีคำพิพากษาโดยสรุปว่า การกระทำของ ผอ.หอศิลป์ฯ และคณบดีคณะวิจิตรศิลป์ ปฏิบัติหน้าที่ล่าช้าเกินสมควร แต่เนื่องจากปรากฏข้อเท็จจริงว่านักศึกษาผู้ฟ้องคดีทั้ง 24 คนได้อารยะขัดขืนเข้าใช้หอศิลป์จัดแสดงผลงานการเรียนและอาจารย์ได้ตรวจให้คะแนนแล้ว จึงเป็นกรณีที่ศาลไม่จำต้องกำหนดคำบังคับให้ ผอ.หอศิลป์ฯ และคณบดี พิจารณาเรื่องการขอใช้หอศิลป์ฯ อีกต่อไป