‘ทัศนัย-สมชาย-ศรยุทธ’ และอาจารย์ มช. อีกหลายคนพร้อมด้วยนักศึกษารวมตัวกันยื่นหนังสือถึงมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เรียกร้องให้ตรวจสอบกรณีการสวมสิทธิ์งานวิชาการของ ‘อ.สุรชัย จงจิตงาม’ ที่ตกเป็นข่าวอย่างโปร่งใสและตรงไปตรงมา ไม่ปล่อยผ่านให้เรื่องเงียบ มีอาจารย์, นักศึกษา และศิษย์เก่าร่วมลงชื่อในหนังสืออีก 215 คน อ.ศรยุทธระบุ ขอให้มหาวิทยาลัยคำนึงถึงศักดิ์ศรีของมหาวิทยาลัยและศักดิ์ศรีของคณาจารย์ที่ทำงานทางวิชาการ อ.ทัศนัยชี้ สาธารณะชนจับตา มช. ต้องแถลงการตรวจสอบต่อสาธารณะไม่ใช่แค่คุยกันเงียบๆ ในสภามหาวิทยาลัยเท่านั้น

14 พ.ค. 2568 เวลา 12.45 น. ที่ตึกสำนักงานอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อาจารย์ มช. อาทิ สมชาย ปรีชาศิลปกุล, ทัศนัย เศรษฐเสรี, ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ, วราภรณ์ เรืองศรี, ดรุณี ไพศาลพาณิชย์กุล พร้อมด้วยนักศึกษาราว 20 คนรวมตัวกันยื่นหนังสือถึงมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เรื่อง “การละเมิดจริยธรรมทางวิชาการของบุคลากรมหาวิทยาลัยเชียงใหม่” โดยเรียกร้องให้มหาวิทยาลัยดำเนินการตรวจสอบการคัดลอกผลงานวิจัยของ อ.สุรชัย จงจิตงาม อาจารย์วิจิตรศิลป์ มช. ที่ตกเป็นข่าวในช่วงที่ผ่านอย่างโปร่งใสและตรงไปตรงมา พร้อมทั้งชี้แจงกระบวนการตรวจสอบ กรอบเวลาที่ชัดเจนในการดำเนินการ หากมีการกระทำความผิดจริงต้องมีการลงโทษผู้กระทำผิดอย่างเหมาะสม

รศ.ภกญ. อุษณีย์ คำประกอบ รองอธิการบดี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มอบหมายให้ ชัชพล กุลโพธิสุวรรณ ผู้อำนวยการสำนักงานมหาวิทยาลัยเป็นตัวแทนมารับหนังสือ โดยมี รศ.วราภรณ์ เรืองศรี อาจารย์คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผู้อ่านจดหมาย

เนื้อหาส่วนหนึ่งในจดหมายเปิดผนึกระบุว่า การคัดลอกผลงานวิชาการ (Plagiarism) หรือ “อาชญาวิชาการ” ถือเป็นการกระทำที่เป็นความผิดอย่างรุนแรงสำหรับบุคลากรทางด้านวิชาการ สถาบันการศึกษาชั้นนำล้วนแต่มีมาตรการในการป้องกันเพื่อไม่ให้เกิดการกระทำดังกล่าวรวมถึงการลงโทษเมื่อเกิดการฝ่าฝืนขึ้น

ชัชพลตัวแทนรับมอบหนังสือในครั้งนี้กล่าวว่า ไม่ทราบถึงกระบวนการตรวจสอบขั้นต่อไปเช่นกัน ตนได้รับมอบหมายให้มารับเรื่องจากคณาจารย์ที่มายืนหนังสือเท่านั้น แต่จะรับเรื่องไปนำเสนอต่อ พร้อมทั้งระบุว่ากระบวนการทำงานในการตรวจสอบเป็นความลับ และจะเป็นไปตามขั้นตอนทางกฎหมาย

ผศ.ศรยุทธ เอี่ยมเอื้อยุทธ อาจารย์ประจำภาควิชาสื่อศิลปะ และการออกแบบสื่อ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่มาร่วมยื่นหนังสือระบุ  “พวกเราไม่ได้เป็นเจ้าทุกข์โดยตรง แต่พวกเราคำนึงถึงศักดิ์ศรีของมหาวิทยาลัย และศักดิ์ศรีของคณาจารย์ที่ทำงานทางวิชาการ รู้สึกเดือดเนื้อร้อนใจ เพราะไม่อยากให้มหาลัยเสียชื่อเสียง เนื่องจากสองสามปีก่อนหน้านี้ก็มีบุคลากรสองสามท่านที่ซื้อเปเปอร์ เป็นข่าวดังทั่วประเทศ สุดท้ายก็ต้องออกจากมหาวิทยาลัยไป แต่นี่มันมากกว่าการซื้อเปเปอร์ ดังนั้นไม่ใช่แค่พวกเราที่อยากรู้ แต่ผมคิดว่าสังคมไทยเขาอยากรู้เรื่องนี้ อาจารย์สุรชัยยื่นหนังสือดำเนินการไปแล้วประมาณหนึ่งปี แม้เรื่องนี้จะเป็นเรื่องปิดลับในกระบวนการ แต่ผมคิดว่ากระบวนการล่าช้าเกินไปสำหรับเรื่องที่มันมีข้อถกเถียงที่รุนแรงมากในสังคม ผมคิดว่ามหาวิทยาลัยจะต้องรีบออกมาประกาศหรือวินิจฉัยให้สาธารณะรับรู้อย่างรวดเร็วที่สุด เพราะการฟื้นฟูเกียรติภูมิของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ไม่ใช่การเงียบ”

ทัศนัย เศรษฐเสรี อาจารย์คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ กล่าวเสริมว่า “ผมเข้าใจว่ากระบวนการสอบสวนและการวินิจฉัยต้องปิดลับ เพราะไม่อยากให้เกิดการแทรกแซงหลักฐานและพยาน อย่างไรก็ตามในเมื่อเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สาธารณะให้ความสนใจ ผมคิดว่าอย่างน้อย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ก็จะต้องทำให้มันโปร่งใส โดยแถลงต่อสาธารณะว่าได้รับทราบเรื่องนี้มาแล้ว และกำลังดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้อง และเมื่อมีผลการพิจารณาออกมาอย่างไร สาธารณะชนก็อยากจะทราบ ไม่ใช่เพียงแค่เป็นญัตติที่เอาไปคุยในสภามหาวิทยาลัยเท่านั้น”

เมื่อวันที่ 26 เม.ย. ที่ผ่านมา ผศ. ดร.สุรชัย จงจิตงาม อาจารย์สาขาวิชาศิลปะไทยและวัฒนธรรมสร้างสรรค์ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้พยายามขอเข้ายื่นหนังสือขอความเป็นธรรมติดตามความคืบหน้าการสอบสวนวินัยกรณีการถูกสวมสิทธิ์ขโมยผลงานวิชาการไปตีพิมพ์เป็นหนังสือ "ประวัติศาสตร์เมืองฮอดในมิติศิลปวัฒนธรรม พิสดารนคร" 

ต่อมาวันที่ 7 พ.ค. 2568 ศูนย์วิจัยและพัฒนากฎหมาย คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดเสวานา “อาชญาวิชาการ (Plagiarism)” โดย นัทมน คงเจริญ, ทัศนัย เศรษฐเสรี, สมชาย ปรีชาศิลปกุล, สงการนต์ ป้องบุญจันทร์ ซึ่ง สุรชัย เผยในวงเสวานา “หวังว่าจะได้รับความยุติธรรม ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันจะลอยอยู่ในอากาศรึเปล่า”